İç çocuk: Ay Yengeç'te ya da IC'si Yengeç'te olanlar
Tarih:21/5/2009
Ben Kimim ve Ne İstiyorum?
İç ruhum rengarenk ve hayat dolu, arada bir hislerim değişken olsa da denizin dalgaları gibi. Çok kolay etki altında kalabiliyorum. Aynı bir sünger gibi yargıları emebiliyorum. Rastladığım her şey her olay derimin altına işliyor. Kendim için oldukça fazla zamana ihtiyacım var, yaşadıklarımı sindirip hislerimden emin olabilmek için.
En rahat hissettiğim yer kendimi ailem ve onlara yakın bulduklarım; dostlarım gibi. Kendimi içinde doğmuş hissettiğim her yerde ve kişide huzuru bulabilirim. Alışkanlıklarıma oldukça bağlıyım, görünmez bir ip beni insanlara bağlamış sanki. Ve bir kere kalbime kazıdığım şeyleri arkamda bırakmak bana göre değil. Çocukluğumdan kalma yerleri ziyaret etmekte oldukça hoşuma gider. Eskiler ve gelenekler, gelenekler aileleri kavuşturur, oluşturur. Ben hatıraların toplamı gibiyim. Alıştığımı bırakamam yenilere ise anca rezervasyon yaparım gönlümde. Gönlümdeki pencereden bakmaktayım dünyaya ve içime dönüğüm genelde. En iyi avutucu ve de koruyucu benim. Senin en derinindekine merhem de benim, hissederim. Anlayışla karşılayamayacağım hiçbir şey yok gibi yeryüzünde olan bitende. Senin iyiliğin için huzurun için çok şey yapabilirim. Antenlerim de iyi görev görmekte bu gibi durumlarda. Bana ihtiyaç duyulmasına ihtiyacım var, yaşam kaynağım adeta. Etrafımda ki her şey, yeşillik, insan, hayvan, masa her şey acı ve tatlıyı tadabilir benim gözümde. Bunları aktarabileceğim yerler yazmak, çizmek, müzik, artistik ve sanatsal durumlar.
Başkaları olmasa ben ne olurdum? İçimdeki onca sevgi ve korumayı kime adayabilirdim ki o zaman? Çocuk olmaya ve birilerinin çocuğum olmasını özlüyorum. Çocuksu sevinçler beni hep çekmiştir ama güven sarsıcı konularda çocukta olsa beni iter bu durumlar.
Ne istiyorum? İçimde bir ses daha duyulmakta sadece sıcaklık ve yakınlık istemeyen asi bir yan var içimde kimi zaman da elebaşı olmak isteyen. Ama gerçek ben hangisiyim? Bazen diyorum dinlemelisiniz dediklerimi zorluyorum sizleri. Sakın inanmayın kırılabilir yanlarım olduğuna sadece, aynı zamanda kırabilirim de öbür sese kulak verdiğimde. Ben her ikisiyim ve seninle beraberken akıyorum her bir yana.
İçimdeki diğer yan:
Kendi isteklerim doğrultusunda yaşamayı da çok isterdim. Diğer bir yan daha var içimde, düzenli yaşamayı isteyen, risk almayan. Hayatımdan bir şeyler yapmak istiyorum. Etkilenebildiğim için dışarıya da biraz kapamak zorunda kalıyorum kendimi. Planlı yaşasam belki daha düzenli olurdu hayatım. Bir yol çizebilsem kulak asmadan başkalarına. Ama aynı zamanda bu etkileşimler içimdeki renkleri oluşturmakta. Hep hayallerim taa çocukluktan oldu ve okuduğum şiir hep şuydu:
Odamın 4 köşesi var
İçinde hayaletler olan
Ama aynı zamanda kapısı da var
Ve o kapı sana çıkıyor
Daha küçüklükten masallar, resimler, renkler, sesler hayatımı doldurdu ve daha o zamandan bir insan diliyordum bana yardım edebilecek, içimdekileri anlayabilmem için anlayışlı olan benimle. Zamanla anladım ki bunu kendim başarmalıyım ve bazı zaman düzenden kaçan yine kendim oluyorum. Ne kadar disipline daha ihtiyacım var tüm olabilmem için?
Beni Üzmüş Olup Hala Üzen Şeyler:
Hatırlıyorum: Hiçbir zaman yaptığım hiçbir şeyde anlaşıldığımı düşünmedim, hissetmedim. Ben senin kucağına oturmayı istedim anne hatta tekrar içine geri dönmeyi istediğim zamanlar, çok büyük korkular takip ederdi o zamanlarda iç dünyamı. Kim tutacaktı beni düştüğümde? Hayaletler göründüğünde kim koruyacaktı beni? Hep güçlü olmamı beklediniz bende o maskeyi geçirdim, siz doğruyu söylerdiniz. Ama o maskenin altında ne korkularım vardı kalbimin küt küt attığı. İçimde ki sevgiye açlık olmasaydı belki istediğiniz kadar güçlü olabilirdim. Ah anne, benim için en güçlü sendin! her şeyi alabilen ve de aynı zamanda verebilen. Ne kadar da bağımlıydım sana. Ve bu insan hep bir başka suratla karşıma hep çıkıyor, senin gibi anne, her şeyi alabilen ve de verebilen. Gücünden korktuğum da oldu anne. Ya gitsen ne olur anne? Ya benim istediğimi istemesen? Hem seninle hem de özgür kendimle olmama izin versen oysa. Önemli miyim senin için? Yaramazlıklarımda da seviyor musun beni anne? Hep sorular daima sorular ve sonra dönüp salyangoz evime dönüyorum…
Nelerden Korkarım?
Biliyorum: Her insanda güçlü duygular tutkular mevcut değil ve ben bu yanımı gösterdiğimde kaçmalarına sebep oluyorum. Özellikle sevdiklerim gerçek yüzümde kaçma eğiliminde, inkar ediliyorum ve umursanmıyorum zaman zaman en sevdiklerim tarafından. Bir yanım “olduğun gibi görünme” diyor! Bu gel-git ler sevdiklerim yüzünden beni yıpratıyor. Genelde sosyalleşemiyorum maske takamadığım için. Hemen geri çekiyorum kendimi inkar edilmemek için. Oysa o kadar muhabbete ihtiyaç duyarken. İçim dışım bir olmazsa, kim olabilirim ki? Bunu pahalı ödüyorum. Kim olduğumu bana duyuran hatıralarım beni ayakta tutmakta, alışkanlıklarım. Kendi özlemlerimi yaşatmaya çalışıyorum insanlarda ve onlar kendilerini geri çekecek diye çok korkuyorum. Kalman için her tür maniplasyonu yapabilirim taa ki sen içini bana açana kadar! Çok yüklü duygusal bir gücüm olduğu tarafımı fark ettim. Bir şey sebep olmalı, seni yeniden kazanmama!
Savunma Mekanizmalarım:
İçim de ki ebeveyn ile çocuğun stratejileri bazen dayanılmaz olabiliyor. Hangi taraf kazanacak? Korkularımdan dolayı hedeflerimi belirlemeye başlıyorum: Hissettiğimi söylemeye yanaşmıyorum. Kurallar koyuyorum kendime. Sonuç: Gerçek ben ölüyor içimde bir yerlerde. Ben ben olamayınca birileri gidecek diye… Durduğum yeri kaybeder miyim biraz boşa alsam? Gevşesem?
Tarafından gelecek bir kelime ile bütün yapbozlarım yıkılabiliyor, etki altında kalıyorum. Kendimi korumaya kalkıyorum o anlarda. Sonra bana diyorsun: Bencilsin, tırmalamayı seviyorsun, bu doğru mu? Ben hissettiğim şeyim. Ne istediğimi anlamayanlara da öbür omzumu dönüyorum, savaşı bırakıyorum.
Olmam Gereken Yere/Şeye Nasıl Gelirim?
Herkesin kendi doğrularında yaşadığını görmeye ve de kabullenmeye başlamalıyım. Ben ve diğerleri var bu dünyada, bunu anlamak oldukça zor olsa da sindirmeliyim. Sınırlar koymayı öğrenmeliyim fazla yakınıma geldiklerinde bir el pençesiyle onlar beni alt etmeden. Duygularımı kontrol etmeyi öğrenmeliyim. Korse sıkacak ama dinginlik verecek hayatıma. Sabırın iyi yanlarını görmeliyim. Başarının anlamını tam anlamalıyım. Bu hayatta kim olduğumu ve ne olmayı istediğime karar vermeliyim. Her dala konamam. Enerjimi tek yere akıtıp konsantre olmalıyım. Enerjimi fazla yönlere dağıtmamalıyım. Biraz değişkenliğe de yer açmalıyım hayatımda. Düzenimi kurup yeteneklerimi kumun altından çıkarmalıyım. Gerçekçi bir plan olmalı hazırlamalıyım hayatımda ve bu hedefi takip etmeliyim. İçimde ki sese kulak verip içimde olup bitenlerden haberdar olmak istiyorum dış dünyadan çok fazla etkilenmemek için. Sorumluluklarımı bilmeliyim en çokta kendi adıma. Sadece duygularımın peşinden gitmemeliyim mantığımı da işin içine sokmalıyım.
Yorum (yok) Yorum yaz!<<Önceki Sayfa |1/67|